Het is heel moeizaam opstaan om half zeven. Gisteren nog vrij laat met Juan zitten babbelen en met andere gasten. Er is ook een italiaans koppel met hun dochtertje in een draagrugzak. Dus niet elk kinderstemmetje is van de onze. Alles is ingepakt maar de kinderen slapen nog heel diep. Het kost veel moeite om ze in deze wereld te brengen. We ontbijten op het terras dan is onze kamer toch al vrij. We zijn blij als we om half negen uit het dorp klimmen. Niet de laatste gasten, twee Italianen moesten eerst nog een roken, en dan stappen ? Het gaat omhoog en omlaag, heuvels heet dat in de gids. Zweten en puffen. De wegen in Spanje liggen steeds naast de dorpen. Voor een bezoek moet je steeds een klim en afdaling trotseren dus we slaan al eens graag een dorp over. Maar het gaat best lekker. Er staat een koele noord oosten wind die zalig is, in de rug en verfrissend. Het is ook aangenaam fietsen met de zon in de rug ‘s morgens. Telkens als een spaanse wielrenner, Adriana noemt ze koersers, ons voorbijsteekt met een “buen camino” blijft er een wolk wasverzachter hangen. Dat kunnen ze van ons niet meer zeggen ondanks het gratis machine dat Marie-Jose ons aanbood gisteren. Weinig verkeer nog steeds, leuk. We dalen af tot Logrono. Plots ruikt het verschrikkelijk naar pannekoeken, de kinderen kijken enthusiast rond maar ik vermoed dat het een industriële bakkerij was. Als je hier het kleine afslagje voor de afrit noord mist zit je vanzelf met een tweewieler op de autostrade, maar neen, we vinden het tunnelpadje de stad in. We stoppen voor een stempel aan de dienst voor pelgrim toerisme en wat brochures. Dan rijden we tot aan de cathedraal voor een bezoek. Voor een euro in de automaat kan je het altaar en goudwerk laten belichten, allez dan maar, het is de moeite. Een kaarsje branden bestaat hier uit een muntstuk in een automaat steken en dan gaat er een theelichtje op batterijen onder een stolp branden. Veilig en automatisch…. Buiten laten enkele donkere wolken wat druppels vallen, niet genoeg om alles nat te maken. We knabbelen nog wat tapas en bocadillos in een te duur en trendy plaatsje. Daar raken we ook aan de praat met een toffe dame die we later in onze herberg ook zien. Een nieuw-zeelandse die in Noorwegen woont en met een huurfiets op weg is wegens achillespees problemen. De Albergue is prachtig, we krijgen een kamer voor zes voor ons. Mooi terras, tuin, winkel beneden wegens niets in het dorp. We koken, kinderen krijgen enkele kleurpotloden en beginnen aan een vergeten hobby. We laten ze rondcrossen in de hoop dat de strikte dame hen wel zal terecht wijzen indien ze te ver gaan maar ze zijn braaf. Johans pasta is voortreffelijk en de overschot verdwijnt in de maag van een engelse pelgrim. Het is gezellig vertoeven in de propere keuken. Als we tandenpoetsen ontdek ik dat de kindjes de handzeep hebben aangelengd met water, flesjes weer volgemaakt he. Kapoenen. Deze avond samen met een leuke stop in Navarrete aan een speeltuin met mals gras waren leuke speelpauzes, ze kunnen niet klagen en ze liggen er nog eens op tijd in ! De benen zijn moe, wij ook. Morgen is het weer vroeg wegwezen, ze geven wat regen, ach we zien wel, toch weer een geslaagde dag achter de rug….